Hassan Mosleyani (1961), een Iraanse kunstenaar die sinds 1993 in Nederland woont, heeft zijn leven van kinds af in dienst van de schilderkunst gesteld. Voor hem een wereld waarin hij rust en ruimte vindt Alles wat hij leert en ervaart vindt uiteindelijk een plaats in zijn schilderijen. Hij is een onverzadigbaar lezer van poëzie en wereldliteratuur, en verdiept zich in muziek, kunst en archeologie. Die brede oriëntatie speelt altijd op de achtergrond mee en verleent zijn werk een tijdloos en universeel karakter.
Een nog belangrijker voorwaarde voor Mosleyani’s kunstenaarsschap is zijn sensibiliteit, een ontvankelijkheid voor sferen, mensen, en alles wat de zintuigen beroert. Die sensibiliteit heeft hij door alles heen in tact weten te houden, en is voelbaar in de sprookjesachtige magie die van zijn schilderijen uitgaat.

Zijn werken vallen op door een rijke textuur. Dat komt onder ander door de zeer gevarieerde manier waarop de verf is aangebracht. Mosleyani schildert bij voorkeur op doeken van grote afmetingen, in olieverf, het medium waarvan hij alle mogelijkheden verkent. De schildertechniek is een integraal deel van zijn werk, is middel en doel tegelijk. Het nat in nat werken wisselt hij af met een werkwijze waarin hij de verf dik, romig of scherprandig of juist heel glad opbrengt, met behulp van penselen, spatels, messen.
Bij de schilderijen van Mosleyani hoef je je niet af te vragen``wat stelt het voor’’.
Het onderscheid tussen figuratief en abstract is bij hem niet relevant. Het is genoeg de doeken op je in te laten werken, plezier te beleven aan de vormen en kleuren, en de fantasie de vrije loop te laten. Een schilderij van Mosleyani verveelt nooit. Hoe lang men er ook naar kijkt, telkens ontdekt men weer iets nieuws. Van de rijkdom aan associaties, aan kleuren en aan scherpte en ritme van lijnen gaat een hypnotiserende werking uit, zoals van vlammen in een open haardvuur, of van de kleurpatronen van een oosters tapijt, die steeds gelijk en toch weer anders zijn. Soms kunnen, zo men wil, elementen herkend worden afkomstig van de Iraanse volkskunst, of van de oude Perzische cultuur, van tapijtkunst, of van uitgestrekte woestijnen en oosterse sterrennachten.

Marianne Schutte